Çocuğunuzun ruhsal ve bedensel sağlığı için odasının perdelerini açık tutarak içeriye gün ışığının girmesini sağlayın.

Çocuğa aşırı hareketli, gürültülü müzikler yerine daha yumuşak müzikler dinletin. Bu, çocuğunuzun zihnine dinginlik verir.

Çocuğunuzun uyanmak, yemek, okul ödevleri gibi günlük olarak yapması gereken işlerin yerine getirmesini sağlamak için biraz otoriter davranın, ama asla aşırıya kaçmayın.

Çocuğunuzun olumlu düşüncelere odaklanmasını, hayal dünyasının gelişmesini sağlamak için  sözcük oyunları oynayın.

Çocuğunuzu aşırı şeker ve kaloriden koruyun. Öğünlerine hassasiyet gösterin ve dengeli bir beslenme rejimini benimseyerek uygulayın.

Ev ödevlerinin, hem sizin hemde çocuğunuz için işkenceye dönüşmesini istemiyorsanız, aşırı titz ve aşırı disiplinli davranışlar sergilemeyin. Bu durumda çocuğunuz hata yapma kaygısıyla önemsiz konularda bile başkasından yardım istemeye alışır ve bağımsız hareket edemez.

Çocuğunuzun derslerine yardımcı olmak için yeterli bilgi ve beceriye sahip olmayabilirsiniz. Ama size düşen asıl görev, çocuklarınızdan şefkatinizi esirgemeyip ders çalışmaya uygun, huzurlu, mutlu bir ortam sağlamaktır.

Çocuğunuza her zaman destek olmaya çalışın ve daima onun yanında olduğunuzu hissettirin. Çünkü özgüven kaybı yaşayan bir çocuk, yanlızlık hissine kapılır ve mutsuz bir çocukluk geçirir.

Kardeş kıskançlığı da evde ders çalışmayı güçleştiren bir sorundur. Bir çocukla ilgilenirken diğerini ihmal edip dengeyi bozmayın.

Aile bireyleri, kız ve erkek çocuklarının farklı yaradılışta olduğunu unutmamalı ve buna uygun tavırlar geliştirmelidirler.

Kız çocuklar babaya daha çok düşkün olurlar. Bazı babalar kızlarını sevdiklerini belli etmemeye çalışrlar ve uzak dururlar. Oysa bir kız çocuğu için erkekler dünyasına açılan ilk ve en sağlıklı tanışma kapısı babalarıdır.

Kız çocukları ile babaları arasında son derece güçlü duygusal bir bağ vardır. Babalar, kız çocukları için aynı zamanda iyi baba ve iyi bir model olarak görülürler Babanın ilgiziliği kız çocuğu için eksik ve özürlü bir model anlamına gelir.

Genellikle ilk çocuklar tecrübesizliğe denk gelir. Anne ve baba çocuklarını sevmekle birlikte daha kuralcı, daha az duygusal olurlar. Oysa kuralların ve sevginin mutlaka bir sınırı olmalıdır.

İş öğrenme ve sorumluluk paylaşma sürecinde çocuğunuzla aranızda çatışma olabilir. Bu durumda şikayet eden ve sorunu tetikleyen konumda olmayın. Çözüm üretmeye çalışın.

Çocuğunuzu hoşuna gitmeyen özelliklerinden dolayı aşığılamayın. “Babaannesine, halasına veya amcasına, büyükbabasına çekmiş!” diyerek, sorumsuzluklarına ve beceriksizliklerine genetik bir altyapı bulmaya çalışmayın.

Bazı anneler evlilikten çabuk sıkılıp, ilk kız evlatlarına çocuk bakımı dahil, evin tüm ağır yükünü devrediverirler. Bunu yapmakla onları hayata hazırladıklarını, yetiştirdiklerini zannederler. Oysa bu durum evlatlarının çocukluklarını ve gençliklerini yaşamasına mani olur ve hayattan sıkılmasına sebep olur.

Çocuklarınızla yaşadığınız sorunları görmezlikten gemek yerine, çözüm üretebilmenin ilk basamağı olan problemi açıkça ortaya koyabilmesilisiniz.

Çocuklar, kendilerine model olarak seçtikleri televizyondaki dizi kahramanlarının özelliklerini, günlük yaşamlarına ve oyunlarına yansıtmaya çalışırlar. Bu nedenle çocuklarınızı, onlara zarar verecek programlardan uzak tutun.

Çocukların, ruh sağlığı yerinde, dengeli ve uyumlu bireyler olarak yetişmeleri, büyük ölçüde çocukluk yıllarında aldıkları eğitime bağlıdır. Buna göre çocuğunuza verdiğiniz eğitimin şekline dikkat edin.

Ertafı dağıttığı için sakın çocuğunuza kızmayın. Zeka gelişimi için, bırakın dağıtsın.